زمینه: سندرم پای بی قرار اختلال حرکتی نورولوژیک است که اغلب با شکایت خواب همراه می باشد. بیمارانی که از این سندرم رنج می برند تمایل شدید و غیر قابل کنترلی برای حرکت دادن پاها دارند. که معمولا به علت احساس ناخوشایندی است که هنگام بی حرکتی تشدید یافته و مانع خواب می گردد. تخمین زده می شود که 15-2 درصد مردم ممکن است سندرم پای بی قرار را تجربه کنند. سندرم پای بی قرار اولیه احتمالا منشا زنتیک و توارث دارد. علل ثانویه سندرم پای بی قرار شامل کمبود آهن، ضایعات عصبی، حاملگی می باشد هم چنین ممکن است ثانویه به مصرف بعضی داروها آشکار شود. تشخیص سندرم پای بی قرار بر اساس تاریخچه بیمار می با شد. بنابراین مطالعه ای با هدف تعیین فراوانی سندرم پای بی قراردر بیماران تحت همودیالیز بیمارستان نهم دی شهرستان تربت حیدریه انجام شده است.روش کار: یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که بر روی 41 بیمار همودیالیز بیمارستان نهم دی تربت حیدریه انجام شد جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه که شامل مشخصات دموگرافیک گروه خون، تعداد جلسات دیالیز، طول جلسه، سابقه بیماری زمینه ای و علایم سندرم پای بی قرار بود، انجام شد.یافته ها: فراوانی سندرم پای بی قرار در جمعیت مورد مطالعه 17.1% است. اکثریت بیماران مبتلا به این سندرم را جنس مذکر 57.1% تشکیل می داد و 71.4% از بیماران مبتلا به این سندرم دچار آنمی بودند و بیشترین مشکل زمینه ای در این بیماران هیپرتانسیون با 42.9% بود و ارتباط معنی دار آماری بین ابتلا سندرم پای بی قرار و گروه خونی p=0.034 وجود داشت. اما ارتباط آماری بین این سندرم وکمبود آهن و سطح فریتین سرم و هماتوکریت و کفایت دیالیز دیده نشد.نتیجه گیری: در این مطالعه بر خلاف جمعیت عادی ارتباطی بین سندرم پای بی قرار و آنمی وجود نداشت و بیشترین مراقبت برای کاهش عوارض جسمانی سندرم پای بی قرار در بیماران دیالیزی انجام می شود در حالی که مطالعات آینده باید پاتوفیزیولوژی سطح BUN را در بروز سندرم پای بی قرار مورد بررسی قرار دهد.

پیش زمینه و هدف: عدم تبعیت از درمان مشکل شایعی در بیماران همودیالیزی است و به عنوان یکی از عوامل پیشرفت بیماری، افزایش عوارض حین دیالیز، افزایش شانس بستری شدن و مرگ و میر بیماران همودیالیز مطرح می باشد. عوامل متعدد محیطی و فرهنگی بر تبعیت از درمان بیماران موثر است ولیکن بامطالعات کمی به نمی توان این عوامل را بررسی نمود لذا این مطالعه به روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد تا درک عمیق تری از موضوع حاصل گردد و اقدامات لازم جهت بهبود تبعیت از درمان این بیماران صورت گیرد. روش کار: این مطالعه به صورت کیفی با رویکرد تحلیل محتوا انجام شد. نمونه گیری به صورت مبتنی بر هدف آغاز و تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه یافت. روش اصلی جمع آوری دادها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. در مجموع با 29 مشارکت کننده مصاحبه صورت گرفت. مصاحبه ها با روش تحلیل محتوای گرنهایم و لاندمن آنالیز شدند. یافته ها: از تجزیه و تحلیل داده ها 600 کد اولیه و 64 زیر طبقه و 13 طبقه فرعی و در نهایت چهار طبقه اصلی عوامل مرتبط با بیمار، ، عوامل اجتماعی-اقتصادی، عوامل مرتبط با درمان، عوامل مرتبط با اعضای تیم سلامت پدیدار شد. نتیجه گیری: با ارتقا حمایت اجتماعی-اقتصادی، سازگاری بیمار با بیماری اش، خودمراقبتی، میزان کارآمدی، کاهش افسردگی و اضطراب بیماران، بهبود ارتباط اعضای تیم سلامت با بیمار، رعایت استانداردهای نیروی انسانی، می توان میزان تبعیت از درمان بیماران تحت درمان با همودیالیز را بهبود داد.

زمینه و هدف: هیپرلیپیدمی  یکی از مهم ترین ریسک فاکتورهای بیماری های قلبی و عروقی در بیماران همودیالیزی محسوب می شود. از آن جا که وجود مقادیر کافی کارنیتین در بدن برای متابولیسم طبیعی اسیدهای چرب و جلوگیری از بروز هیپرلیپیدمی ضروری است، این مطالعه به منظور تعیین تاثیر کارنیتین بر سطح لیپیدهای سرم بیماران همودیالیزی در بیمارستان امام خمینی ساری انجام شده است.مواد و روش ها: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 20 بیمار همودیالیزی که حداقل به مدت سه ماه دیالیز می شدند، انجام شده است. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مساوی مورد و شاهد تقسیم شدند. به گروه مورد، قرص کارنیتین با دوز یک گرم در روز و به گروه شاهد قرص پلاسبو داده شد. قبل از مطالعه و 3 و 6 ماه بعد از تجویز دارو سطح کلسترول و تری گلیسرید پلاسما اندازه گیری و در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت. جهت مقایسه دو گروه از نرم افزار آماری SPSS و آزمون آنالیز واریانس، آزمون تی و مجذور کای استفاده شد.یافته ها: میانگین سطح کلسترول و تری گلیسرید در هیچ کدام از نوبت های اندازه گیری شده در دو گروه با هم تفاوت آماری معنی داری نداشت. همچنین تغییرات میانگین کلسترول و تری گلیسرید در هر گروه بعد از 3 و 6 ماه از تجویز دارو تغییر آماری معنی داری نداشته است.نتیجه گیری: تجویز کارنیتین بر سطح لیپیدهای سرم در بیماران همودیالیزی تاثیری نداشته است.

مقدمه: سلامت و بهبود بیماران درگرو ارائه مراقبت با کیفیت مناسب است. این مطالعه با هدف تعیین کیفیت مراقبت های پرستاری از دیدگاه سالمندان تحت همودیالیز در مراکز آموزشی_درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1397 انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه مقطعی از نوع همبستگی – توصیفی می باشد. نمونه های پژوهش شامل 170 نفر از سالمندان تحت همودیالیز در مراکز اموزشی-درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند که پس از اخذ رضایت نامه کتبی آگاهانه، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های مشتمل بر: فرم کوتاه آزمون شناختی AMT، فرم مشخصات جمعیت شناختی، و پرسشنامه کیفیت مراقبت پرستاری (QUALPAC) بود. داده ها به روش آمار توصیفی، استنباطی و با آزمون های آماری تی مستقل و ضریب همبستگی Pearson در نرم افزار SPSS نسخه 16 و در سطح معنی داری 05/0≤ Pمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در این مطالعه مدت زمان بیماری 8/78 درصد از سالمندان بیش از یک سال بود. بیش از نیمی از سالمندان (6/67 درصد) اعلام کردند که بیماری جدی همراه دارند. بیشترین فراوانی بیماری جدی همراه در سالمندان تحت همودیالیز در این مطالعه مربوط به بیماری هیپرتانسیون با 60 درصد فراوانی بود. کیفیت مراقبت پرستاری در بعد روانی اجتماعی از دیدگاه 2/61 درصد سالمندان و در بعد ارتباطی از دیدگاه 80 درصد سالمندان مطلوب بدست آمد. در بعد جسمی 8/91 درصد سالمندان کیفیت مراقبت پرستاری را تا حدی مطلوب ارزیابی کردند. به طور کلی 1/64 درصد سالمندان کیفیت مراقبت پرستاری را تا حدی مطلوب ارزیابی کردند و هیچکدام آن را نامطلوب ندانستند. نتیجه گیری: براساس یافته های تحقیق حاضر، که کیفیت مراقبت های پرستاری در بیماران سالمند تحت همودیالیز تا حدی مطلوب بوده است، و با وضعیت مطلوب و استاندارد فاصله دارد، لازم است سیاست گذاران نظام سلامت و مدیران پرستاری بر بهبود کیفیت مراقبت های پرستاری تا سطح مطلوب در این گروه از بیماران آسیب پذیر تمرکز بیشتر نمایند.

سابقه و هدف: غلظت امنتین سرم در بیماران همو دیالیزی در مقایسه با شاهدان سالم متناقض است. توجه به اینکه امنتین با تعداد زیادی از فاکتورهای خطر قلبی عروقی مانند چاقی، سندرم متابلیک، آترو اسکلروز و التهاب ارتباط دارد. این مطالعه به منظور مقایسه غلظت امنتین سرم در بیماران همودیالیزی با شاهدان سالم و تعیین همبستگی امنتین با ریسک فاکتورهای قلبی عروقی انجام شده است.مواد و روشها: این مطالعه مورد مشاهده بر روی 55 بیمار همودیالیزی با 30 شاهد سالم انجام شد. غلظت امنتین سرم با روش ELISA و اندازه گیری غلظت CRP با روش آیمونوتوربیدومتری انجام شد. اطلاعات در مورد ریسک فاکتورهای قلبی عروقی، سن، مدت دیالیز،BMI  و وجود یا سابقه بیماریهای قلبی عروقی با مصاحبه و انجام تستهای خونی جمع آوری و دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی بیماران و شاهدان بترتیب 13.39±50.81 (80-19) سال و 9.32±49.70 سال بود. غلظت امنتین سرم در بیماران (2.15±1.46mg/ml) به طور معنی داری بیش از شاهدان (0.07±0.78) بود (p=0.0001). در بیماران همودیالیزی فشارخون سیستولیک، قند خون، کراتینین و CRP بطور معنی داری بیشتر و سطح کلسترول، LDL،HDL  و هموگلوبین بطور معنی داری کمتر از شاهدان بود. در کل افراد مطالعه، یک همبستگی مثبت و معنی داری بین امنتین و کرآتینین سرم (p=0.001، r=0.397) مشاهده شد. اما در بیماران این همبستگی به سطح معنی دار نرسید. همچنین در کل افراد مطالعه و نیز در بیماران همو دیالیزی همبستگی مثبت و معنی داری بین قند خون و امنتین دیده شد (p=0.001، r=0.590) اما قدرت همبستگی در بیماران کمتر بود (p=0.012، r=0.304). یک همبستگی منفی و معنی داری نیز بین تری گلیسرید سرم و امنتین در بیماران دیده شد (p=0.045، r=-244). امنتین سرم باCRP، آلبومین، چاقی و وجود بیماریهای قلبی عروقی یا سابقه آن در بیماران ارتباطی نشان نداد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که در بیماران همودیالیزی غلظت امنتین نسبت به شاهدان سالم افزایش دارد و غلظت امنتین سرم در بیماران همو دیالیزی با تعدادی از ریسک فاکتورهای قلبی عروق همبستگی مثبت دارد.

سابقه و هدف: یکی از عوامل احتمالی ادامه عفونت هپاتیت B در بالغین همودیالیزی وجود هپاتیت B مخفی است. با توجه به این که احتمال وجود عفونت مخفی هپاتیت B در بین بیماران نقص ایمنی به ویژه همودیالیزی وجود دارد، هدف از این مطالعه بررسی میزان فراوانی هپاتیتB مخفی در بیماران دیالیزی شهرستان ساری بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی که در سال 1398 در شهر ساری انجام شد. خون گیری در بیماران دیالیزی، قبل از دیالیز انجام شد و سپس تست های سرولوژی با استفاده از کیت های مخصوص با روش الایزا از نظر HBs-Ab, HBs-Ag و HBV PCR, HBc-Ab انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS انجام شد. برای ارتباط بین متغیرهای کیفی از آزمون Chi-Square استفاده شد. هم چنین برای مقایسه بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد و مقدار 05/0P< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: تعداد افراد مورد بررسی در این مطالعه 279 نفر بودند. آزمون مجذور کای نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه از لحاظ جنس وجود نداشت (0/05P). هم چنین نشان داده شد که رابطه معنی داری بین هپاتیت B مخفی و اطلاعات دموگرافیک مورد بررسی وجود ندارد (0/05

ارتباط بیماری کلیوی با اختلالات استخوانی از سال 1883شناخته شده است. علی رغم تعاریف جامع تر همجنان تقسیم بندی این اختلالات استخوانی به انواع با ترن اور بالا و ترن اور بایین بک تقسیم بندی عملی و مهم میباشد. مسمومیت با المینیوم هم همواره یک تهدید مهم در این بیماران میباشد.مطالعه بر روی 30 بیمارانتخاب شده از بخش های همودیالیز در شهر تبریز صورت گرفت ولی 6 بیمار مطالعه را ترک کردند و فقط 24 بیمار تا آخر مطالعه پیگیری شدند. 10 نفر از بیماران،خانم و 14 نفر آقا بودند. روش ایمنورادیومتریک برای اندازه گیری الکالان فسفاتار استخوانی و مولوکل کامل هورمون با راتیروید بکار رفت. و المنیومسرم هم به روش جدب اتمی مورد سنجش قرار کرفتند در 8 بیمار (33.24، 8%)، سطح سرمی iPTH کمتر از 150pg/ml و در 14 بیمار (58.24، 14%)، سطح سرمی BAP کمتر از U/L27 بود، ولی فقط در 5 بیمار (20.24،5 %) ترکیبی از iPTH کمتر از 150pg/ml و BAP کمتر از 12.9 به طور همزمان وجود داشت با توجه به اینکه سطح سرمی آلومینیوم کمتر از ng/ml60 در بیماران همودیالیزی به عنوان نرمال تلقی میشود، ما 21 بیمار (87.24،21 %) با سطوح سرمی آلومینیومی بالای این محدوده تعریف شده را داشتیم. این مطالعه مقدماتی،اولا بیماران با بیماری استخوانی low turn over را برای ما مشخص نمود، ثانیا و از همه مهم تر درصد بالای مواجهه با آلومینیوم را در جمعیت بیماران دیالیزی ما آشکار ساخت.

مقدمه: شیوع هیپرهوموسیستئینمی در بیمارن همودیالیزی بالاتر از کل جمعیت است و حدود 50 درصد از علل مرگ و میر این بیماران را به خود اختصاص می دهند. در اغلب موارد برای کنترل هیپر هوموسیستئینمی در بیماران همودیالیزی از مکمل یاری با اسید فولیک استفاده می شود که مطالعات نشان داده اند که این مکمل، به تنهایی، کفایت لازم را برای کاهش سطح هوموسیتئین (tHcy) پلاسما ندارد.هدف از این مطالعه بررسی اثر مکمل یاری با ویتامین B12 بر وضعیت هوموسیستئین در بیماران همودیالیزی دریافت کننده اسید فولیک در بیمارستان امام حسین (ع) تهران است. مواد و روش ها: در این کار آزمایی بالینی که به صورت تصادفی، دوسوکور طراحی شده است، 20 بیمار همودیالیزی که حداقل از 3 ماه قبل مکمل اسید فولیک با دوز 5 میلی گرم در روز دریافت می کردند و شرایط ورود به مطالعه را داشتند انتخاب شدند.  بیماران، به مدت 2 ماه ، در گروه اول، 5 میلی گرم در روز اسید فولیک خوراکی همراه با دارونمای ویتامین B12 و در گروه دوم همین مقدار اسید فولیک را همراه با 1 میلی گرم در روز ویتامین B12 خوراکی دریافت کردند. سطح tHcy پلاسما و اسید فولیک و ویتامین B12 سرم در آغاز و پایان مطالعه اندازه گیری شد. تغییرات آنها مورد بررسی قرار گرفت. همبستگی میان این 3 شاخص و همبستگی آنها با سایر عوامل مداخله گر بررسی شده است.یافته ها: در بیماران همودیالیزی مورد مطالعه که تحت مکمل یاری مداوم یا اسید فولیک بوده اند، میانگین سطح اولیه tHcy پلاسما μmol/L 21.6±25.42 و میانگین سطح اسید فولیک و ویتامین B12 سرم به ترتیب81.25 ng/ml± 111.75و pg/ml 2034.96±1420.75 بوده است. 75% ازبیماران در محدوده هیپرهوموسیستئینمی، 20% در محدوده مرزی و فقط 5% در محدوده طبیعی قرار داشتند. پس از پایان مداخله، میانگین tHcy پلاسما و اسیدفولیک و ویتامین B12 سرم، در گروه اول، به ترتیب μmol/L 13.44±24.54،99.5 ng/ml ±116.2 و1438.03 pg/ml±1367.5 و در گروه دوم ، به ترتیب 3.62μmol/L±18.87،ng/ml 68.11±124.5  و pg/ml 1073.54±1731.37 بوده و این دو نوع مداخله اختلاف معناداری در بین دو گروه ایجاد نکردند. به علاوه، تفاوت در سطح این شاخص ها، قبل و بعد از مداخله نیز در هیچیک از دو گروه معنا دار نبود.نتیجه گیری و توصیه ها: مکمل یاری با ویتامین B12 خوراکی اثری بر وضعیت هوموسیستئین در بیماران همودیالیزی دریافت کننده اسید فولیک ندارد. این مسئله احتمالا ناشی از مقاومت به اسیدفولیک و همچنین عدم ایجاد مکانیسم های فارماکولوژیک موثر در شرایط تجویز نوع خوراکی ویتامین B12 می باشد.